Στην τσέπη του σακακκιού μου, βρήκα ένα μικρό χαρτί λευκό, κενό,
τίποτα γραμμένο πάνω,ούτε τηλέφωνο, ούτε όνομα.
Ίσως να αποτέλεσε, το άγραφο κομμάτι μιας υπόσχεσης,
ή έκανα κομμάτια μια ολόκληρη σελίδα από σκέτη αμηχανία
και κράτησα το ψήγμα της στιγμής.
Βλέπεις ποτέ δεν θα μάθουμε τις αληθινές προθέσεις μας
εκ των υστέρων.
τίποτα γραμμένο πάνω,ούτε τηλέφωνο, ούτε όνομα.
Ίσως να αποτέλεσε, το άγραφο κομμάτι μιας υπόσχεσης,
ή έκανα κομμάτια μια ολόκληρη σελίδα από σκέτη αμηχανία
και κράτησα το ψήγμα της στιγμής.
Βλέπεις ποτέ δεν θα μάθουμε τις αληθινές προθέσεις μας
εκ των υστέρων.
10 comments:
Αν ήταν πολύ παλιό, μπορεί μέσα στην τσέπη, από την πολλή τριβή με τα δάχτυλα και το ύφασμα, να σβήστηκε αυτό που ήταν γραμμένο πάνω του.
Αυτό θα ήταν ένα σβήσιμο τρυφερότητας, μπορεί και αμηχανίας. Ή και τύχης.
Ποτέ δεν θα μάθουμε όμως τι συνέβη πραγματικά εκ των υστέρων.
Γενικά είναι πράγματι αλήθεια αυτό που λες. Συμβαίνει όμως καμιά φορά, όχι βέβαια να τις μαθαίνουμε, αλλά να τις συνειδητοποιούμε -συχνά έκπληκτοι- εκ των υστέρων.
Αυτός, άλλωστε, είναι ίσως και ο μόνος λόγος που θα έπρεπε να κρατάμε τα μικρά, λευκά, κενά χαρτάκια.
Τις πραγματικές μας προθέσεις τις γνωρίζουμε πολύ καλά τη στιγμή που μέσα μας πρωτογεννιούνται. Κάπου στη διαδρομή το χάνουμε το πράγμα και έρχεται μετά και το αλζτχάιμερ και γμσέ τα. Κενό. Όπως τα χαρτάκια σου.
Η διάγνωσή μου λέει: είσαι ποιητής.
!
Οχι, αν δεν τις γνωρίζαμε εξαρχής,δεν θα τις μάθουμε ίσως ούτε εκ των υστέρων. Όμως τα λευκά, μικρά χαρτάκια με λίγη φαντασία μπορούν να γίνουν τα πάντα.
Την καλημέρα μου!
Το χαρτάκι ήταν πραγματικά άφθαρτο και άγραφο.
Θα επιμείνω με ευλάβεια στην τελευταία φράση.
Σας χαιρετίζω όλους.
George, με την ευκαιρία, καταπληκτική η έντυπη ιστορία σας!
δεν υποτίθεται τίποτα!
ήταν ένα απλό μικρό λευκό χαρτί που εσείς εκμεταλλευτήκατε άριστα!
Εὐχαριστῶ πολύ, ἀγαπητέ! Τὴν δική μου ἄποψη γιὰ τὸ ποίημά σας τὴν εἴδατε!
katabran, ευχαριστώ, ότι μπορώ κάνω!
George, παρακαλώ!
Post a Comment