Χωρίς στάλα λογοτεχνίζουσας ή φιλοσοφικίζουσας διάθεσης και έχοντας ζήσει τα μετρό του Λονδίνου και του Παρισιού, για τα οποία δεν έχω ανάλογες εμπειρίες.
Στιγμιότυπο πρώτο:
Σύνταγμα μεσημέρι. Πλήθος κόσμου στην αποβάθρα. Ο ήχος ότι ο συρμός αναχωρεί μόλις κλείσουν οι πόρτες ακούγεται, ενώ οι επιβάτες στριμώχνονται ακόμα στις πόρτες. Προσωπικά την έχω πατήσει παλιότερα και έχω το χαρτοφύλακα και το παπούτσι μου σε εγρήγορση για να τραβήξω κλωτσιά στην πόρτα (δεν έχω τσεκάρει βέβαια ακόμα τη δύναμή μου απέναντι της). Οι πόρτες κλείνουν. Μια κυρία πιάνεται από το κεφάλι. Στην προσπάθεια της να απεγκλωβιστεί, πέφτει κάτω. Ο συρμός φεύγει. Στην επόμενη στάση διαμέσου του τζαμιού της καμπίνας του οδηγού, λέω στην νεαρή οδηγό, που δεν διαθέτει συνοδηγό, ‘είστε ηλίθια; την είδατε καθόλου την κυρία που ρίξατε στο Σύνταγμα ή δεν σας ενδιαφέρει καθόλου;’ με κοιτά με βλέμμα απορίας, κενό ή αδιάφορο. Δεν φαίνεται ιδιαίτερα οξυδερκής ή ευαίσθητος άνθρωπος.
Ζητώ από τον υπάλληλο ασφαλείας το όνομα της. Δεν μου το δίνει. Μου προτείνει να κάνω καταγγελία στο Σύνταγμα. Του αντιτείνω ότι έχω κάνει πριν δύο μήνες για απλούστερο θέμα του πάρκινγκ και δεν πήρα απάντηση ποτέ. Του επισημαίνω ότι αν ήμουν στην θέση της τραυματισμένης κυρίας θα καλούσα την αστυνομία επιτόπου και θα απαιτούσα τη μετάβαση μου σε νοσοκομείο. Μου απαντά 'Δεν ξέρετε τι περιστατικά έχουμε, ακούνε τον ήχο και πέφτουν πάνω στις πόρτες με μανία'. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η αποβάθρα ήταν γεμάτη κόσμο και η οδηγός απλά βιαζόταν.
Είναι φανερό ότι αν σε σκοτώσει το τρένο δύσκολα θα βρεις το δίκιο σου. Θα πουν ίσως ότι έτρεχες και έπεσες πάνω στην πόρτα του τρένου για να σκοτωθείς, γιατί ήσουν ψυχικά ασταθής και η ζέστη εντείνει τέτοιες συμπεριφορές. Είσαι μόνος απέναντι σε ένα μονοπώλιο. Τα μονοπώλια είναι αλαζονικά και το δείχνουν. Βέβαια το μετρό πάντου είναι μονοπωλιακό, μόνο που στην Ελλάδα κάθε ακραία αρνητική στάση απέναντι στον πολίτη βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Τραγική διαπίστωση.
Η προηγούμενη αναπάντητη καταγγελία:
Το πάρκινγκ του μετρό προφανώς διαθέτει τουαλέτες από την άδεια του και αναλόγως μεγέθους υποχρεωτικά και τον αντίστοιχο αριθμό WC ΑΜΕΑ. Όλα παραμένουν κλειστά για τους πελάτες τους, αλλά και για το κοινό. Προφασίζονται μασώντας τα λόγια τους λόγους ασφαλείας, αλλά η εξήγηση έχει να κάνει με το κόστος καθαρισμού, συντήρησης και φύλαξης. Υπάλληλος της εταιρείας όταν του επισήμανα το θέμα, ειδικά για τα ΑΜΕΑ, μου απάντησε με τα ακριβή λόγια 'το θέμα εξετάζεται μετά από δική σας πρωτοβουλία και κατά περίπτωση από τον εκάστοτε υπάλληλο'.
Δηλαδή, λαϊκά, αν σε κόψει ο υπάλληλος να έχεις πολύ ανάγκη ή να είσαι πολύ ΑΜΕΑ σε ανάγκη, μπορεί και να σου επιτρέψει χρήση WC. Προφανώς και αν η άδεια λειτουργίας τους προϋποθέτει ύπαρξη τουαλετών και χρήση κοινού, είναι παράνομοι. Στην έγγραφη καταγγελία μου, απάντηση δεν έλαβα ποτέ. Το κόστος του πάρκινγκ για μόνιμο πελάτη ανά μήνα είναι 130 Eurο.
