χωρίς λέξεις
μαυσωλεία ζώντων
τι κι αν βρήκα κρυμμένες λίρες
σε ξέστρωτα, λερά, κρεββάτια
δε μέτρησε
ήθελα πια και εγώ να φύγω
λιποτάκτης
του έμμετρου
της θητείας στο μουνί σου
γερμανικά νούμερα, σκόνη, πατημένες γόπες,
να φύγω τρέχοντας
προς μια γωνιά προσωπική
ανέγγιχτη από συλλογικά οράματα
ασκητικό κελί
χωρίς εξάρσεις
στεγνό από καύλα
ψοφίμι εσωστρέφειας
Τετάρτη και Παρασκευή μόνο νηστεία.
Φωτογραφία Brett Weston.

3 comments:
πόσο γρήγορα μπορείς να τρέξεις? πόσο μακριά να πας?
Τετάρτη και Παρασκευή μόνο εσύ.
Έχει απομείνει κάτι ανέγγιχτο άραγε;
Ειλικρινά δεν ξέρω.
Post a Comment