Ο ήλιος ξεκαθαρίζει κάθε δεύτερη σκέψη,
σε αφήνει στεγνό από διλήμματα,
γεμίζει προθέσεις το αφυδατωμένο ζεστό σώμα
Χαζεύω το άσπρο μαγιό στο μαυρισμένο δέρμα σου
Θυμάμαι τα δακρυσμένα μάτια
Πικρή μου σκέψη δεν έχεις θέση εδώ
Είπες πως μέρες τώρα στέγνωσαν οι νύχτες σου από όνειρα
Ήθελα να σταματήσω με τα χείλια μου το δάκρυ
Αχρείαστο
Μπορείς αν έχεις τη δύναμη να με χαστουκίσεις
Θα το αντέξω
Ύστερα ίσως να γαμηθούμε άγρια κάτω απ' το βράχο που σου έδειξα
Φωτογραφία Sally Mann
Περπατώντας στα βότσαλα της Πάτμου, θα ορκιζόμουν ότι ακουγόταν από μακριά I put a spell on you
2 comments:
Θέλω να περπατήσω στα βότσαλα της Πάτμου. Με αυτήν ακριβώς τη μουσική.
Να περπατήσεις, ναι, αλλά με πανσέληνο theorema, είναι σημαντικό, γιατί, θα το δεις παρακάτω! Τις Αυγουστιάτικες ευχές μου από τη θάλασσα που μας ξεπλένει στο Σιλωάμ της.
Post a Comment