Tuesday, May 03, 2011

Όταν χαμένοι

Πολύπλοκο εργαλείο το σώμα, όλο νερό, ζεστό και εύθραυστο. Το μαλάζεις στην αμφιβολία. Τρυπάς πόνο στον πόνο. Βάζεις βαριά πλερέζα στην τυφλότητα. Τσακίζεις την ανασφάλεια με δήθεν αποδεικτικά στοιχεία. Ξεπλένεις τη ρευστή αγάπη με όξινη βροχή. Σκαλίζεις με χέρια γυμνά, σεντούκια που κρύβουν ξεχασμένα μέλη. Δεν έχει τελειωμό αυτή η λούπα.
Αν στη σιωπή σε μέτρησα και ευτύχησα, στην πόλη, στους ανθρώπους, μπορεί και να χαθούμε άσχημα.

Φωτογραφία Irving Penn

5 comments:

Nefosis said...

Πολύ δύσκολο να σκαρώσει κανείς σχόλιο για μια τέτοια ανάρτηση. Έχω μείνει άφωνη.

Xilaren said...

α, ρε, g.

Σταυρούλα Σανίδα said...

Πολύ όμορφη ανάρτηση σε όλα της! Κείμενο και φωτογραφία!
Δίνει έμπνευση το ανθρώπινο σώμα τελικά!

Anonymous said...

χάσιμο..

ΚΚΜ

gasireu said...

love's labour's lost..