Μέσα

Αρχικά τα δάκτυλα του, αντ' αυτού, στην πιο σωστή θέση,
πρόγευση της ηδονής, που εκείνα αδιάφορα βιώνουν,
από κατασκευής νευρικών απολήξεων,
ενόσω αντανακλούν αυτή τη ρίγη, μέσω του εγκεφάλου, πάνω στην καύλα του.

Ύστερα αυτή, η μόνη στιγμή, που μπορεί να συνδεθεί με μια γυναίκα,
είναι μέσα της, κοιτώντας την κατάματα, πάνω σε ένα ειλικρινή λυγμό.

Δύσκολο να γελαστεί και να γελάσει τότε, ακόμα και να σκεφτεί
το οτιδήποτε άλλο,η προσοχή του θα τον προδώσει, ίσως και η στύση του,
μα σίγουρα το βάθος του βλέμματος θα δείξει την αλήθεια.

Τίποτα πιο ακυρωτικό του φόβου του θανάτου, ή του τρόμου της επερχόμενης μοναξιάς, απ' τη στιγμή αυτή.


Η φωτογραφία του Henri Cartier Bresson