Τι είναι έρωτας, τι είναι αγάπη
Πέρα από μένα δεν βλέπω τίποτα
Ανάμεσα σε μένα και σε σένα στέκει η αφοσίωση μου
Μαγνήτης που μας δένει
Ετερώνυμα καταδικασμένα να υπάρχουν σε ντουέτο
Σε κοιτάζω όταν κοιμάσαι
Καδράρω το μικρό τραπέζι με τον καφέ που σου’ χω φτιάξει
Ενόσω κοιμάσαι ακόμα
Μετρώ τον όγκο του αέρα που σ’ αφήνω ν’ αναπνεύσεις
Το κενό που παραχωρώ να δημιουργήσεις
Σε φωτίζω με τη ματιά μου σαν εικόνα
Έτσι αχνά
Αγαπημένε πίνακα
Μισώ τ’ αφηρημένα λόγια των ποιητών
Στην αφοσίωσή μου θέλω να δώσω σχήμα
Το περίγραμμα του πιάτου που σε θρέφω
Της αγκαλιάς μου που σε σφίγγει
Της παλάμης μου κόντρα στο πρόσωπο σου
Της απόλυτης παράδοσής μου στα τέσσερα.
Πέρα από μένα δεν βλέπω τίποτα
Ανάμεσα σε μένα και σε σένα στέκει η αφοσίωση μου
Μαγνήτης που μας δένει
Ετερώνυμα καταδικασμένα να υπάρχουν σε ντουέτο
Σε κοιτάζω όταν κοιμάσαι
Καδράρω το μικρό τραπέζι με τον καφέ που σου’ χω φτιάξει
Ενόσω κοιμάσαι ακόμα
Μετρώ τον όγκο του αέρα που σ’ αφήνω ν’ αναπνεύσεις
Το κενό που παραχωρώ να δημιουργήσεις
Σε φωτίζω με τη ματιά μου σαν εικόνα
Έτσι αχνά
Αγαπημένε πίνακα
Μισώ τ’ αφηρημένα λόγια των ποιητών
Στην αφοσίωσή μου θέλω να δώσω σχήμα
Το περίγραμμα του πιάτου που σε θρέφω
Της αγκαλιάς μου που σε σφίγγει
Της παλάμης μου κόντρα στο πρόσωπο σου
Της απόλυτης παράδοσής μου στα τέσσερα.
Στην Α που περίμενα να έρθει από δίπλα.
Η φωτογραφία του Jan Saudek,
End of the Story, 1976
8 comments:
eteronimi katadiki i shesi theikis ke anthropinis fisis pou kouvalame apo otan genithoume
sinothilevma imeras genisis imeras thanatou apoliti paradosi sta tesera
o pinakas mou thimise kati apo tin istoria tis arheas rinias.
oreo post
ksefevgi h skepsi dimiourgontas alles skepsis.
Ήρθε τελικά;...
Κατάλαβε το νόημα της αφοσίωσής σας;
Η σκέψη ξεφεύγει γενικότερα, έχετε δίκιο!
Theorema: Ναι ήρθε, έβλεπε μια θεατρική παράσταση δίπλα και εγώ έπινα ένα ποτό. Και ναι, της άρεσε η απεικόνιση της αφοσίωσης ''της''...
Στο Φούρνο ήσασταν? :))
Αστεία ερώτηση, δεν χρειάζεται καν να μπείτε στον κόπο να απαντήσετε.
Απλώς μου θύμισε μια παρόμοια οικεία σκηνή και χαμογέλασα.
Τα σέβη μου.
Aπολαύστε τις στιγμές που δεν βλέπετε τίποτα άλλο εκτός από εσάς.
Δεν κρατούν για πολύ.
Αν και μάλλον το ξέρετε. Πολύ καλά.
(Ένας ακόμη ξένος άνθρωπος και για να ξεμπερδέψω γρήγορα με τις συστάσεις, μην βασιστείτε ποτέ στην καλοσύνη μου... :)
@T ...Όχι, στο Kinky (όπου και το έγραψα επιτόπου), πάει καιρός! O Φούρνος παίζει ένα εξαίσιο έργο (ως κείμενο) τώρα!
@A...Το πρώτο πρόσωπο είναι ένα πρόσωπο γυναίκας. Δείτε το πιο αναλυτικά. Δεν βλέπει τίποτα απ' τον άλλον, πέρα απ' αυτήν και την αφοσίωση της ανάμεσα που τους χωρίζει και τους ενώνει.
Οκ, για την καλοσύνη! :)
''Μετρώ τον όγκο του αέρα που σ’ αφήνω ν’ αναπνεύσεις
Το κενό που παραχωρώ να δημιουργήσεις''
Απέλπιδα προσπάθεια να πειστούμε ότι όλα γίνονται εν γνώση μας και με τη θέληση μας.. ότι είναι υπό τον έλεγχό μας. Είμαστε αφοσιωμένοι κι αυτό είναι θαυμάσιο!
Στο τέλος δεν έχει μείνει χώρος για μας και ο αέρας τελειώνει.
θαυμασιο?!
Όλα θαυμάσια είναι για όσο αντέχουμε. Ο έλεγχος δε με αφορά τόσο, αλλά η άγνοια με σκοτώνει! Ο αέρας τελειώνει εύκολα και ο χώρος μας συστέλλεται, μεγάλη η τέχνη της αναπνοής.
Post a Comment