Όπως άριστα στην ροή του ποιητικού της λόγου,
επισημαίνει η καλλιτέχνης διαφαίνεται υπαρκτό
Το πρόβλημα της στέγης
Κύριε
μη μας πάρεις κι’ άλλο
τις απώλειες μας.
Δεν έχουμε που αλλού να μείνουμε.
Κική Δημουλά
Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως
Για μας τους άστεγους της ζωής, τους μετρούντες τις απώλειες σε βάθος χρόνου, συνάμα και οπής στο δόλιο σαρκίο, τους στενάζοντες, τους κραυγάζοντες την φανερή διάτρηση μας, το λόγια της ηχούν σαν μια ειλικρινής δήλωση συμπάσχοντος του πόνου, συγκάτοικου του τόπου.
Καθώς η ανάμνηση της απωλείας αποτελεί τόπο που μας εκχωρείται δικαιωματικά και από επιλογή, για όσο επιθυμείται η παραμονή ή η περιδιάβαση του όταν αυτή καθίσταται αναγκαία,
Δεν έχουμε που αλλού να μείνουμε.
4 comments:
Εντάξει, έχουμε και αλλού να μείνουμε. Ακόμη κι αν το αλλού είναι παραπλεύρως.
Εσείς οι λογοτέχνες, συχνά απαντάτε στους ποιητές με κυνικό σαρκασμό. Ζωή στεγασμένη παραπλεύρως σε πεζό λόγο.
είναι και κάπως στριμωγμένα, βλέπεις, κάτω απ΄ τα αστέρια..
άσε που τίποτα δεν σου 'εκχωρείται' σήμερα. ούτε καν οι αναμνήσεις..
έτσι ακριβώς είναι...
Post a Comment