Στο κόκκινο

Κάποτε, που δεν φοβόμουν τις μουσικές, έβαζα δυνατά το Struggle For Pleasure. Πέταγα τα ρούχα μου στο πάτωμα.  Έφτιαχνα χειροποίητο γαλλικό καφέ. Περπάταγα το σπίτι πάνω κάτω. Έχω πια μεγάλο σπίτι, προσφέρεται για περιπάτους στο γυαλιστερό παρκέ. Προσφέρει μοναχικές άδειες γωνιές, προστατευμένες κόγχες. Ίσως, μετά, το νερό, να έσταζε πάνω μου σε δόσεις πολιτικά ορθές, μια δυο μνήμες.

Του δίνεις ραντεβού Ηλία Ηλιού και Βουλιαγμένης, στις δώδεκα τα μεσάνυχτα. Ακριβώς. Ντύνεσαι, φτιάχνεσαι. Πέδιλα με μεταλλικό τακούνι και μια πεταλούδα στο πλάι. Ξώπλατο φόρεμα. Ωραίο ντεκολτέ. Περνάει από δίπλα σου. Με το κεφάλι σκυφτό. Δε σου μιλάει. Σε περνάει για άλλη. Καθιστός θα πάρει το ύφος που πουλάει. Σοβαρός γκόμενος. Θα σε καλέσει στο σπίτι του. Το σπίτι τραγωδία. Έχεις δικαιολογία να ξεφύγεις σήμερα. Ξέρεις έχω τεχνικά θέματα. Να βάλουμε μια πετσέτα. Μα. Όπως και να έχει θα βάλω κάτι πιο άνετο. Γυρίζει γυμνός. Στο ύψος των ματιών σου ένας πούτσος σε πλήρη στύση. Μένεις αμήχανα να κοιτάς λοξά. Τι να σκεφτείς, είναι αργά.  Υγρές ρώγες σε μισοκατεβασμένο φόρεμα, πάνω σε εμπριμέ καναπέ και ο ήλιος βγήκε. Φεύγεις βιαστικά, κουρασμένη, σκεφτική. Σε περιμένουν σε ένα πάρτυ στο Λαγονήσι, δίπλα στην πισίνα, αργότερα. 

Θα έρθω να σε βρω την Τρίτη είπε. Είσαι γκαντέμης, σκέφτεσαι. Στο Joker's έχει λίγο κόσμο και είναι αργά. Μην κουνηθείς, πάω να πάρω δυο ποτά. Αμηχανία. Σχεδόν δεν σε ξέρω, σχεδόν δεν ξέρω πια τι είμαι. Ένα τρισδιάστατο κορμί σε μια οθόνη δύο διαστάσεων. Φοράς Philosykos και του αρέσει. Γενικά του αρέσεις υπερβολικά. Αυτός ο παγετώνας μέσα σου, αχνίζει πάνω στα παγάκια του τζιν. Τζιν τόνικ δύο επί δύο. Κολλάει πάνω σου και συ δεν τον κοιτάς στα μάτια. Κι' όμως όσο αταίριαστος κι αν είναι, έχει κάτι. Σου μαλακώνει την ψυχή. Τα πόδια του τρέμουν και η φωνή του σιγοψιθυρίζει άγνωστα τραγούδια. Μία ώρα αργότερα ξεχνιούνται τεχνικές λεπτομέρειες και κολλήματα. Πάνω σε μια μωβ πετσέτα, το ταλαιπωρημένο σου σώμα απλώνεται δειλά. Μυρίζει ανεπαίσθητα αιμορραγία. Δυο μάτια σε καρφώνουν στο σκοτάδι. Πεταλούδα ορθάνοικτη καρφιτσωμένη στο χαρτί. Πριν ξεπλυθείς απ' τον έρωτα. Πριν το σώμα γείρει πάνω στο μαλακό κρεβάτι. Είναι αργά και έχεις δουλειά αύριο.

Στο ξωκλήσι απ’ έξω έχει ένα πάγκο κτιστό. Κυκλάδες και ξημερώνει. Στάλες υγρασίας βρέχουν τις πλάκες. Σου πιάνει τα βυζιά. Του ‘λες έχω περίοδο, μαζέψου. Σου λέει είμαι Ιχθείς. Εσύ είσαι Καρκίνος. Πακέτο. Παραμερίζει το εσώρουχο επίμονα και σου χώνει δύο δάκτυλα. Θέλω να σου σκίσω τον κώλο, λέει. Σήμερα. Έπειτα θα πάμε στη θάλασσα όλη μέρα. Ανάμεσα στα δάκτυλα του και στα σάλια στο λαιμό σου ξέπεσε η αληθινή σου μέρα. Σας παίρνει ο ύπνος πάνω σε κάτι μαξιλάρες. Ο ήλιος χάσκει πίσω από το αεράκι. Έχει μια αράχνη τατουάζ στον ώμο. Εσύ έχεις κάποιον που σε περιμένει να σε γαμήσει πίσω στην Αθήνα.

Φωτογραφία Manuel Alvarez Bravo