Sunday, May 24, 2009

Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων


O έρωτας είναι επανάσταση, όλα τ' άλλα είναι στην καλύτερη γλυκείς συμβιβασμοί.


Το θέμα της διαχείρισης του παρελθόντος είναι ένα από τα τρία ανθρώπινα προβλήματα. Τα άλλα δύο είναι η υγεία (γεια να 'χουμε!) και το ερώτημα ''πού είναι το κράτος''.


Μυθιστόρημα χωρίς πλοκή δε γίνεται. Ούτε μυθιστόρημα με εικόνες γίνεται (και καλά κάνει). Αφήστε που το να ενθαρρύνεις Έλληνα να γράψει μυθιστόρημα είναι σαν να προτρέπεις κυψελιώτη να πάρει SUV για να κατεβαίνει στην Ηροδότου για ψώνια. Ιδίως αν έχει ήδη ένα μέσα στο γκαράζ.

3 comments:

Πυθαγόρας Σάμιος said...

1. Σκέψου, μήπως επανάσταση είναι ο "μη έρωτας"?
2. Η διαχείρηση του παρόντος είναι εύκολη?
3. Η απάντηση στο "που είναι το κράτος?" είναι γνωστή: πουθενά.
4. Χρειάζεται προτροπή κάποιος (όποιος) Αθηναίος για να κατεβεί με SUV για ψώνια στην Ηροδότου?

Πολλές απορίες νυχτιάτικα...

paperflowers said...

Αυτό το πράγμα με τον έρωτα που είναι επανάσταση κι εμένα μου τη σπάει.
Όπως το "η κύηση και η γέννα είναι ένα θαύμα"...
Τα φυσιολογικά και αυτονόητα τα ανάγουμε σε υπερβάσεις..
Γιατί άραγε?

gasireu said...

domingo: ρεαλιστικά γειωτικός, χα!
paperflo: Γιατί η εποχή μας είναι ισοπεδωτική και έχουμε ανάγκη να παραμυθιαζόμαστε.
Αυτό με τον έρωτα, (δανεικό, γι'αυτό και ανεβαστικό, από σχόλιο άλλου-link) μόνο ως προς τη δυναμική, αν υπάρχει, όσο υπάρχει, δε μιλάμε φυσικά για σχέσεις αλλά για έρωτα.